ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

446

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

دو ساعت بدهذش « 1 » اين دارو صفته « 2 » : مصطكى يك مثقال كندرو دو مثقال مر و خون سياوشان و كل سرخ و طباشير از هر يكى دو مثقال تخم كسنى و تخم كرفش از هر يكى يك مثقال كل مختوم يك مثقال شربتى سه درم سنك با بيست درم سنك سكنكبين « 3 » يا « 3 » ما العسل ، و ضماد كند از سك و رامك و كندرو و سعد و سنبل و مصطكى و قصب الذّريره و به آب « 4 » سيب و آب مورد يا آبى « 4 » ، و غذا آن جيزها كند كقوّت بيفزايذ جن « 5 » جوژه و كوشت بزغاله و اكر اندكى شراب خورذ جند بنج ستير روا بوذ و اكر با آب آبى خورذ به آيذ . و « 6 » باز اكر آماس صلب كردذ اكنون دشوار شوذ و اكر تيمار ندارى استسقا زقّى بديذ آيذ و جهد بايذ كردن نيك جى اكر كهن كردذ علاج نبديرذ از قبل آنك راه غذا بكيرذ و غذا بجكر نرسد ( f . 356 ) و لاغر كردذ و باسهال هلاك شوذ و نشان اين ان بوذ كه ببسوذن « 7 » بديد بوذ بدست جيز « 7 » از سوى دست راست سخت بر تهىكاه و كونه بروذ و آرزو طعام بروذ و علاج وى آن بوذ كى اين داروها به كار دارذ از داروهاى مفرد « 8 » جن اذخر و افسنتين و حب البان و اسارون و « 9 » سنبل هندى و سنبل رومى و مصطكى و زعفران و تخم بنج انكشت و روينه و عود فاونيا و غافث « 10 » و روغن ناردين و روغن مصطكى و قنطوريون باريك و لسان الحمل و جعده و لك و ريوند و كمادريوس و كمافيطوس و از همه بابونه به بوذ كبوى ضماد كند دايم ، و باز « 11 » ان معجونها دنيد كركم و اثاناسيا « 11 » و معجون قسط و بايذ كى دانسته‌ايذ

--> ( 1 ) - ف : بدهندش ( 2 ) - ف : « صفته » ندارد ( 3 - 3 ) - ف : با ( 4 - 4 ) - ف : ميبه و اب مورد يا اب ابى ( 5 ) - ف : افزوده . كوشت ( 6 ) - ف : « و » ندارد ( 7 - 7 ) - ف : بدست آيذ چيزى ( 9 - 8 ) - ف : فقاح اذخر و افسنتين و حب البان اسارون ( 10 ) - ب ه : و جعده ( 11 - 11 ) - ف : از معجونها دنيد كركم و ابسا